Artykuły

Dławiki niskiej częstotliwości i przetworniki elektroakustyczne

Dławikiem nazywamy cewkę o dużej indukcyjności. Dla zwiększenia indukcyjności wprowadza się do niej rdzeń stalowy wykonany z blach stosowanych do transformatorów sieciowych. Dławiki niskiej częstotliwości stosuje się w filtrach sieciowych zasilaczy prostownikowych, w obwodach obciążenia wzmacniaczy oraz w obwodach korekcyjnych regulacji barwy tonu. W dławikach pracujących w filtrach zasilaczy stosuje się rdzenie ze szczelinami powietrznymi dla zmniejszenia magnesowania rdzenia dławika składową stalą prądu wyprostowanego. Indukcyjność dławików zawiera się zwykle w granicach od 10 do 50 H. Dźwięk charakteryzuje się drganiami mechanicznymi rozchodzącymi się w sprężystym ośrodku z określoną prędkością. Prędkość rozchodzenia się dźwięku zależy od własności ośrodka — jego sprężystości i gęstości. Prędkość rozchodzenia się dźwięku w powietrzu przy temperaturze 15 °C i normalnym ciśnieniu atmosferycznym wynosi 340 m/sek.

Przy rozchodzeniu się fali dźwiękowej cząsteczki ośrodka ulegają pewnym przesunięciom. Częstość tych przesunięć określa częstotliwość dźwięku, a ich amplituda — natężenie dźwięku. Przesuwające się cząsteczki powietrza wywierają określone ciśnienie, zwane ciśnieniem akustycznym. Zwykle podaje się wartość skuteczną ciśnienia akustycznego. Ciśnienie akustyczne określa się odnosząc siłę, jaką wywierają cząsteczki powietrza na powierzchnię 1 cm2 ustawioną prostopadle do kierunku działania siły. Przy rozchodzeniu się dźwięku w ośrodku nieograniczonym, siła dźwięku zmniejsza się odwrotnie proporcjonalnie do kwadratu odległości od źródła dźwięku, a ciśnienie akustyczne odwrotnie proporcjonalnie do odległości. Siłę dźwięku ocenia się po wielkości ciśnienia akustycznego wytwarzanego przez to źródło w odległości 1 m.

Oferta dławików i falowników: http://www.falowniki.com.pl

Ucho ludzkie słyszy te dźwięki, których natężenie jest większe od pewnej wielkości zwanej progiem – słyszalności (od 20 do 16 000 Hz). Oprócz tego ucho ludzkie niejednakowo słyszy dźwięki o różnej wysokości (częstotliwości). Największą czułość wykazuje ucho przy częstotliwości ok. 1 000 Hz. Próg słyszalności dźwięku o częstotliwości 1 000 Hz ucha odpowiada ciśnieniu akustycznemu rzędu 0,0002 bara. Głośne dźwięki po przekroczeniu pewnego natężenia odczuwa się jako ból; jest to tzw. próg bólu. Próg ten odpowiada ciśnieniu akustycznemu rzędu 200 barów. Ucho ludzkie przy ocenie natężenia dźwięku podlega następującemu prawu: przyrost wrażenia dźwiękowego jest proporcjonalny logarytmowi stosunku natężenia dwóch źródeł. Dla oceny natężenia dźwięku przyjęto jednostkę — bel. W praktyce stosuje się jednostkę dziesięć razy mniejszą -— decybel (dB). 1 dB odpowiada zmianie natężenia dźwięku 1,26 raza. Najmniejsza słyszalna zmiana natężenia dźwięku odpowiada zmianie natężenia o 1 dB. Natężenie dźwięku i wielkość ciśnienia akustycznego w odniesieniu do progu słyszalności ocenia się w decybelach. Poziom natężenia dźwięku wyraża się liczbą decybelów nad umownym poziomem zerowym odpowiadającym progowi słyszalności czystego tonu o częstotliwości 1 000 Hz. Barwa dźwięku jest to cecha dźwięku pozwalająca odróżniać dźwięki różnych instrumentów, głosy ludzi itd. Powoduje ją obecność drgań o częstotliwościach 2, 3, 4, 5 itd. razy wyższych od tonu podstawowego. Dynamika dźwięku jest to różnica pomiędzy najsłabszymi i najsilniejszymi dźwiękami wyrażona w decybelach.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0.0/10 (0 głosów )
VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0 (z 0 głosów)