Przemyślenia

Kiedyś korona, dzisiaj welon

Tam, gdzie leżała wieś przy dworze tam jejmość tub jejmościanki miały na urząd przygotowaną koronę ze świecideł; w którą ubierały do ślubu każdą uczciwą dziewczynę wiejską w nagrodę jej cnoty. Pod taką koronę przy wyjeździe do ślubu według dawnego zwyczaju kładła zawsze matka córce chleb, cukier, pieniądz. Współczesny welon pełni takąRęce samą funkcją jak dawniej wieniec i korona. Strój weselny – u szlachty i magnatów narodowy, u chłopów regionalny _zastąpiony dziś został przez garnitur i białą suknię. A tradycyjny staropolski wieniec czy korona – przez welon, który wypada kobiecie założyć tylko raz w życiu. Jego symbolika jest taka sama jak panieńskiego wianka. Welon znany jest od wieków od pradawnych czasów zarówno poganie, jak i Żydzi zasłaniali sobie głowy lub twarze, chcąc w ten sposób okazać cześć rzeczom świętym albo uniknąć śmierci w przypadku ujrzenia oblicza Boga. Mężczyźni zasłaniali się tylko w określonych sytuacjach, kobietom obyczaje nakazywały bezwzględne zakrywanie głowy w miejscach publicznych. Lekka, półprzejrzysta zasłona -symbol skromności, cnoty i oddzie1enia od świata zewnętrznego -okrywała głowę, kark i ramiona (w zależności od sposobu nałożenia, czasami również szyję i piersi). Welon ślubny odsłonić mógł po ceremonii tylko mąż jako jedyny miał prawo w pełni podziwiać urodę swojej żony. Według starorzymskiego zwyczaju wręczenie kobiecie zasłony było znakiem zaślubin.

 

Po welonie rozpoznawano mężatki, stąd też kobiety zamężne nazywano nuptiae. Rzymski welon weselny był koloru ognistej czerwieni połączonej z żółcieniem szafranowym. Ten piękny starożytny zwyczaj przetrwał w chrześcijaństwie. Kultywowanie tradycji sprawi, że ślub stanie się wyjątkowym wydarzeniem wpisanym w nasze codzienne życie, ale w taki sposób, że będziemy o nim zawsze pamiętać.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 7.8/10 (11 głosów )
VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0 (z 0 głosów)