Przemyślenia

Wieniec na głowie

W greckiej liturgii nakładanie wieńców na głowę stanowi jeszcze dzisiaj istotną część sakramentalnego obrzędu zawierania małżeństwa, który nawet od niej wziął swoją nazwę “ozdabiam wieńcem” . Po nałożeniu wieńców następuje sakramentalny pochód, podczas którego trzymane są wieńce nad głowami nowożeńców. Ślubne krzesłaWieńce weselne dziś najczęściej sporządzane ze złota lub srebra, albo kwiatów i gałązek, pierwotnie wszystkie były plecione z gałązek oliwnych lub winogronowych. Wieńce weselne były z jednej strony znakiem zachowanej czystości, symbolem zwycięstwa nad pożądliwością, z drugiej zaś wyrazem życzenia, aby nowożeńcy byli podobni do drzewa, którego pien wypuszcza liczne gałązki. W Polsce wianek odgrywał ważną rolę podczas obrzędów weselnych, symbolizując dziewictwo – w dniu ślubu dziewczyna po raz ostatni wkładała na głowę wianek, bowiem obyczaj zabraniał noszenia go mężatkom. Rytuał zdjęcia pannie młodej wianka łączył się z obrzędem oczepin. Stare polskie przysłowie weselne mówiło: “Choćby siadła na sto koni, już wianeczka nie dogoni”. Najwcześniejsze polskie wianki ślubne wite były z ruty, później przyszła moda a na wianki splatane z kwiatów, głównie białych, wreszcie zaczęto kupować gotowe ze świecideł papierowych i blaszek robione, a stąd już tylko krok do popularnych dziś weselnych diademów i koron.

 

Pozornie wieniec spleciony z kwiatów albo liści i korona wykonana ze szlachetnego metalu i ozdobiona drogimi kamieniami to cas zupełnie innego, a przecież są one ze sobą spokrewnione. W języku łacińskim oba te przedmioty określane są jednym słowem – corona. W obyczajowości wie1u regionów korona to symbol niewinności. Jak pisał Zygmunt Gloger: w obyczaju polskim był odwieczny zwyczaj u możniejszych przypinania korony na głowie panny młodej udającej się do slubu, co było symbolem ukoronowania jej cnoty panieńskiej.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 7.0/10 (12 głosów )
VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0 (z 0 głosów)